Rick Hoek

Mijn foto
Naam:
Locatie: Schipluiden, Zuid-Holland, Netherlands

zondag, september 24, 2017

Op wolken

Zo! Das een tijd geleden! Leuk dat je toch nog steeds mijn blog checkt.
Er zijn weer een paar maanden overheen gegaan, en er is genoeg gebeurd; allemaal in positieve zin. Laat ik jullie per maand op de hoogte brengen:


April

Waar is Waldo/Waar is Nina? Kijk maar eens goed! Vaak als Nina een leuk plekje heeft gevonden is het enorm lastig haar daar vandaan te krijgen. Hier probeerden we de strategie; net doen of je weg loopt. Zoals je ziet hadden we weinig succes. 

dagje Oizumi Ryokuchi Park

In April staan de kersenbloesem in bloei (Sakura) en gaan we dus een paar keer naar plaatsen waar ze er mooi bij staan zoals in Daisen Park.


En Nina vertelt wel even hoe we moeten lopen; Ze is dol op kaarten.

'Hier zijn Nina en papa en mama', hier zijn Oji-chan en Oba-chan'.


Wat ook altijd in April plaatsvind is de picknick van de Nederlandse Vereniging. Dit jaar kon Nina voor de eerste keer meedoen met eitjes zoeken, en ook voor het eerst lekker klooien in de rivier waaraan we zaten.


En ze had wat meer interactie met andere kids.

Ahw wat lief! 


Mei

Nina is nog steeds gek op dinosaurussen, dus zijn we naar nog een dinosaurus tentoonstelling geweest in Misaki-park; de 2e van het jaar. Er waren enorm grote bewegende modellen.

Een tentoonstelling in Misaki Park.

Waar Nina ook gek op is: Peppa Big! Ze kan er geen genoeg van krijgen, en het broertje van Peppa (George) is ook gek op dinosaurussen.

Dit moet ik even kwijt:
In Japan is het verschil tussen man en vrouw, en zo ook jongens en meisjes groter dan in Nederland. Mannen werken, vrouwen koken en zorgen voor de kinderen etc. In Nederland vervagen de verschillen steeds meer; ik was laatst verrast door het nieuws over de HEMA die stopt met aparte jongens en meisjes kleding. Een beetje overdreven misschien? Maar in Japan wordt van een meisje verwacht dat ze met poppen speelt, dus als je over Nina praat krijg vaak de reactie: `Wat? houdt ze van dinosaurussen? Das toch iets voor jongens?`. Tja, ze houd van spelen met knuffels, met de mini-kookset, maar ook van dinosaurussen. Ik vind Japan toch nog vaak ouderwets, en hoop dat ze snel `opgroeien`.

Nina houdt ook van treinen, en in Misaki-park waren er ook echte treinkoppen te bewonderen.


Waar we alle drie gek op zijn is picknicken zoals hieronder in Nagai park waar heuse picknicktafels staan!


En een moetje in Nagai park: Het jengelen aan de bel in het midden van de hart-haag.


Juni

In Juni ontmoette ik Sven, een Westlander die drie maanden op stage kwam op een Japanse bloemenveiling! In Nederland weet je niet beter dat er grote bloemenveilingen zijn, maar in Japan had ik er nooit bij stilgestaan en wist dan ook niet dat de op een na grootste bloemenveiling van Japan en de op acht na grootste veiling ter wereld in Osaka stond!

We zijn een biertje gaan drinken en  een dagje naar `Banpaku Expo-park` geweest (waar de World Expo van 1970 plaatsvond). Nina en ik kwamen er eerder om te picknicken.

Expo-park, met enorme grote velden.

Het park is zo groot dat je er makkelijk...

kunt verdwalen

En dankzij Sven mocht ik vanaf half 7 in de ochtend op een doordeweekse dag een kijkje nemen in de veiling. De veilingmeester houdt een korte toespraak en dan starten de veilingklokken. De verkopers onderaan schreeuwen uit hoe mooi de bloemen wel niet zijn. Je zou denken wat is daarvan het nut als je toch alleen naar de veilingklok kijkt, maar het is kennelijk om de klanten op te jutten. Dit schreewen gebeurd alleen in Osaka.


De veiling is de op acht na grootste ter wereld maar toch opvallend klein! Zeker als je het vergelijkt met Flora Holland in Honselersdijk waar ik meermaals ben geweest.


Juli

Begin juli moest ik weer aan de bak; een nieuwe poging om de JLPT (Japanese Language Proficiency Test) te halen. De JLPT N1 certificatie is de heilige graal voor buitenlanders om je niveau Japans te bewijzen. De uitslag zou eind augustus beschikbaar zijn. Dit keer ging het weer iets beter voor mijn gevoel.
Het behalen van het certificaat zou het zoeken naar een nieuwe baan makkelijker maken. Want ja, bij Marubeni Mates kan ik geen gebruik maken van mijn kennis als buitenlander; mijn baan is momenteel 100% gericht op het binnenland.

Dan de foto hieronder, die is niet in Japan gemaakt! Jaja, we zijn een week op familiebezoek geweest in Nederland!

Nina, nog net geen 3 jaar, maakt steeds bewuster mee wat er om haar heen gebeurd. Haar opa en oma, ooms en tantes kende ze wel via Skype maar eenmaal aangekomen in Nederland wist ze ook precies wie ze waren en was dus snel gewend.

Eerst even wat paardensla plukken.. 

We besloten er een simpel weekje van te maken, rondom Schipluiden. Een bezoekje kinderboerderij is al enorm spannend voor Nina omdat je in Japan veel minder in contact komt met dieren dan in Nederland.

Op kunstgras kun je ook prima rennen, aldus de grasmeesteres

Nina helemaal comfortabel in haar speciale stoel op maat.

Lekker vissen met opa en waterhoentjes voeren in de boot genaamd...
(wordt vervolgd)

Altijd weer lachen met ome Tom

Zwoegen door de jungle van Blijdorp met oma.

Oom Marcel en tante Wilma kwamen op een dag langs met hun boot, dus zijn we met zijn allen aan boord gegaan op de Wamm'us en de.... NINA!

Even poseren voor de molen.

Daar vaart de Nina 仁菜 (staat er in het Nederlands en in het Japans) 
genomen vanuit de Wamm'us.

En onderweg aangemeerd bij een cafeetje.

De Wamm'us

Op het strand waaide het enorm, maar dat weerhield deze kleine niet om zandkastelen te bouwen en pootje te baden.. voor de eerste keer in haar leven!
Waar wij wonen in Japan kun je niet zo makkelijk naar stranden zo mooi als in Nederland.


In Nederland mooie stranden? Ja!! Lekker breed, mooi zand en netjes zonder rommel of vervuiling. Natuurlijk zijn er mooiere stranden, maar het sentiment telt voor mij ook mee, wat heb ik het gemist!

En natuurlijk werd Nina zeiknat.

En dan nog de familiefoto met 4 generaties, wat een gezellige week was het.



Augustus

Aan alles komt een einde, zo ook aan de geweldige week in Nederland, maar augustus was in alle opzichten een fantastische maand!

Zo waren we naar de derde dinosaurus expositie geweest, en dit was toch wel de meest bijzondere want er waren tientallen skeletten en nog eens zoveel robot-modellen dus niet alleen voor Nina, maar ook zeker voor ons was het prachtig.

Eriko met Nina 'triceratopsje rijden'.

Had ik al verteld over Nina's neefje van een half jaar oud? Nog niet he! De jongste zus van Eriko heeft een zoontje genaamd Taichi. Ze wonen in Nagoya, een aardig eind weg, maar af en toe komen ze langs. Nina probeert hem van alles wijs te maken, en Taichi luistert en kijkt aandachtig.

Kijk, dit is Anpanman

Begin Augustus werd ik benaderd door een uitzendbureau over een positie bij een bedrijf genaamd Hasegawa Kogyo. Het zag er veelbelovend uit dus besloot ik een poging te wagen en te solliciteren. Ik was geselecteerd voor een gesprek. Toen ik aankwam wist met niet van mijn komst, de kandidaten voor het tweede gesprek waren namelijk al geselecteerd, en ik was niet geinformeerd door het uitzendbureau! Ik balen.. maar ik mocht toch even binnenkomen voor een praatje, dat langzaam maar zeker op een echt sollicitatiegesprek begon te lijken.

Ik mocht zowaar op tweede gesprek komen, 2 dagen na het eerste. 5 personen zaten voor me, waaronder de directeur en met Skype was er contact met de onderdirecteur in Tokyo. Die avond kreeg ik het verlossende telefoontje. Jawel, IK HEB EEN NIEUWE BAAN!

Vanaf oktober ga ik beginnen bij de Overseas division om daar ladders en steigers te verkopen en in te kopen in het buitenland.

Eind augustus was daar dus de uitslag van de JLPT test. EN JA! GEHAALD! Ik ben nu officieel N1 gecertificeerd, het hoogst haalbare niveau.


September

Na supermaand augustus was het in de maand september genieten geblazen. Ik nam het grootste deel van mijn vrije dagen op, en zo hebben we nog eens een bezoek gebracht aan het Osaka aquarium.

Nina kijkt toe hoe de haai de duiker te grazen neemt..

Zo groot waren de kaken van de prehistorische Megalodon. 
Nina krijgt er een zuur gezicht van.

September was ook een belangrijke maand. Nina werd 3 jaar, en dat hebben we gevierd met families Hoek en Sugino. De familie Hoek kwam 's ochtends online via Skype, en Nina mocht dan live het pakket uit Nederland open maken.

In de middag was de familie Sugino aan de beurt. Hoogzwangere tante Naoko (de middelste van de gezusters Sugino) was er ook; ze is op 27 september uitgerekend.

Happy birthday!

Met zijn allen aan de taart.

Natuurlijk was er taart, en een pla-rail set! Pla staat voor plastic en is razendpopulair bij kinderen in Japan. Nina kan er geen genoeg van krijgen.


En met al dat nieuwe speelgoed moest er een grotere kast kopen, dus zijn we maar naar Ikea gegaan om een Kallax kast te kopen.

En bijna alle banken, bedden en stoelen moesten uitgeprobeerd worden, zucht...

Kallax

Het verplichte ijsje

En het resultaat!


Tijdens de vakantie hebben we voor het eerst pannenkoeken gemaakt met alleen Japanse ingredienten. Met het juiste bloem zijn ze goed gelukt! Dat gaan we vaker doen.


En Nina heeft nog op het land gewerkt. De stokjes zijn radijzen (daikon, van die hele grote) en de steentjes zijn broccoli's. De blaadjes zijn boompjes. Natuurlijk heb ik geholpen maar het idee komt van haarzelf met als inspiratie natuurlijk de tuin van opa Sugino.



Momenteel heb ik nog vakantie, maar deze week wordt het al aardig druk met de laatste halve dag werken en een dagje Tokyo om mijn paspoort te vernieuwen bij de ambassade.

De volgende blogpost wordt vast weer net zo positief als deze,
Groetjes!

Rick


maandag, maart 20, 2017

Wel 10 Nina's!


Kennen jullie deze man? Elon Musk, toch wel de grootste held van deze generatie vind ik. Hij is de oprichter van Tesla, SpaceX, Solar City en Paypal. Ik vond hem al een tijd fascinerend en wilde graag meer over hem weten. Oh ja, en ik moest mijn Japans verder opkalefateren dus heb ik het boek maar in het Japans gelezen. Aanrader!!
Afgelopen week las ik het uit; het is inmiddels maart 2017 en had alweer een tijd niet geschreven! Ik neem jullie daarom eerst mee terug naar Oktober 2016...

Eigenlijk zouden we in oktober naar Adventure World gaan. Ik had een paar dagen vrij genomen en we hadden al een overnachting geboekt maar omdat de weersvooruitzichten bar en boos waren besloten we het af te zeggen.

Gelukkig viel op het weekend daarna het weer reuze mee dus waren we naar de World Ranch gegaan in het zuiden van Sakai. Het klinkt heel spannend maar eigenlijk is het gewoon een kinderboerderij.

Het ligt wel mooi bovenop een berg, je hebt dus een mooi panoramaview waar je ook staat. Wat jammer is zijn de kosten: Je moet naast entree ook betalen om eieren te rapen, pony te rijden, dieren te eten geven en ja, ook om konijntjes te aaien. Per activiteit ben je ongeveer 4 euro p.p kwijt!

Tja, een kinderboerderij in Nederland is wat dat betreft ideaal. Gelukkig kon Nina gratis op de speeltoestellen! En haar glimlach bij het zien van al die dieren maakt alles goed! (ik zweer je, het is een truc!)

Kijk eens meisje, dit ei mag je wel van me hebben.

Dankjewel kip!

En er was een aap acrobaten act! Erg leuk hoor, en we mochten nog op de foto ook!

He, voor 4 euro mocht je nog in een kamer vol met honden! Nina vond het geweldig, vooral die grote witte!

En natuurlijk gaan we nog vaak naar Oizumi Ryokuchi Park in de buurt. Nina weet onderhand de weg al! Rennen!!!

Het is groot dus er valt nog veel te ontdekken. 

We gaan ook regelmatig naar Nagai Park, ook heel dichtbij. Hier is ook een museum met, jaja, dinosaurus skeletten! Nina is gek op dino's, en ook gek op deze trein waar we altijd wel een ritje in maken.

Groen is gras, groen is gras..

Tijdens een evenement dichtbij huis konden we een groot honkbalveld, en een hardloopbaan op! Run, Nina, run!

Dan even dit:

Sommige mensen hebben het wiel niet uitgevonden, en zo zeker ook niet de
persoon die het onderstaande papier heeft gemaakt..
Stel je voor bij het instappen van een lift bij een elektronicawinkel:
Je gaat de lift in. IN DE LIFT lees je het papier en kom je erachter dat je zelf 'under construction bent' en een roltrap moet gebruiken.. maar ondertussen zijn de deuren al achter je dicht gegaan en ben je al bijna boven. FOUTJE, BEDANKT! 

Zoiets stoms moet natuurlijk gefotografeerd worden.

Nina die lekker zit te smullen van patat, gekocht bij een kraampje in Oizumi Ryokuchi park.

En toen was het tijd voor Nina's allereerste Sint bijeenkomt! Het is jammer dat we geen foto's hebben van Nina bij de Sint, ik koos er namelijk voor te filmen. Ze huilde niet, maar ze vond het wel heel eng. Het was een bijzondere bijeenkomst, gehouden in een Studentencomplex in Kyoto. Het was overigens ook de eerste bijeenkomst met roetveegpieten! Iedereen vond het prima en het deed niets af aan het gezellige feest.

We gaan ook regelmatig naar Ikea, en het 50 yen softijsje aan het eind gaat er altijd wel in!
Maar je staat wel een beetje in de weg Nina!

En bij Ikea deden we kerstinkopen! We hadden een kerstboom + versiering gescoord. Kerstbomen in Japan zijn niet makkelijk te vinden, dus Ikea is wat betreft de 'place to be'. Ik kwam erachter dat ik er geen foto van de kerstboom had gemaakt; stom!

Wat overblijft zijn foto's van het mini-kerstfeest bij de ouders van Eriko. Jaja, Nina is weer flink verwend!

Kijk nou, nog een cadeau voor mij!
Gelijk aan  de slag met met haar magnetische tekenbord.

En we waren naar de jaarlijkse Duitse kerstmarkt geweest in Osaka. DRUK!! Hieronder een van de rustigere plekjes, maar er stonden enorme rijen voor gluhwijn, worst en zuurkoolsoep.

Nog even een foto genomen in het lokale park:

Hup Holland Hup! 

Nina is dus gek op dinosaurussen, we zijn daarom naar een (tijdelijke) tentoonstelling geweest waar ze een compleet skelet van een tyrannosaurus en een spinosaurus hadden!

 Ze had de dag van haar leven.

En ik ook!

Nina en ik gaan er de laatste tijd regelmatig met zijn tweeën op uit.
Osaka heeft best veel grote parken, en naar Tsurumi Ryokuchi waren we nog nooit geweest. Ik wist niet dat er in 1990 de 'National Garden and Greenery Exposition' werd gehouden. Van een groot aantal landen was er een typische tuin te zien. Ze zijn niet meer zo goed onderhouden als vroeger maar toch wel indrukwekkend.

Er was ook een grote vijver met enorm veel vogels! Voor Nina de leukste attractie, je had haar reactie moeten zien! Er was ook een molen die helaas werd aangedreven door een elektromotor maar ach, het uitzicht zorgde voor een goede sfeer. In de lente schijnen er tulpenvelden te zijn!

Het had zo een foto in Nederland kunnen zijn. 

Hieronder was de Nederlandse tuin. Het was niet zo groot maar de ophaalbrug en de tegeltjes gaven met toch een gevoel van 'thuis'.

Laat me uit die wagen!

En in zo'n grote stad zijn weidse velden een verademing! Nina kon naar hartenlust lekker rondrennen.

En dan zijn we in maart aanbeland. Osaka heeft een Science Museum waar Eriko en ik al een paar keer heen zijn geweest. Het is prachtig opgezet met veel afwisselende thema's. Het is geweldig voor kinderen, want ze kunnen er plezier hebben terwijl het erg leerzaam is.
Cheese! Eriko nam de foto.

Nina heeft het nu 2 weken later nog dagelijks over het uitstapje, en dan vooral over planeten (ze kan bijna alle planeten van ons zonnestelsel opnoemen), mineralen en gesteenten en de spiegels die je hieronder ziet. Ik had nog nooit zoveel dansende Nina's tegelijk gezien.

Verbazing en verwondering over de vele Nina's. 
Het was telkens interessant te zien hoe een 2,5 jarige op alles reageert.

En toen was het alweer tijd voor Nina's derde 'Hina Matsuri', oftewel het Japanse prinsessenfestival. Ik zal jullie de link naar vorig jaar en het jaar daarvoor besparen en de foto's nog een keer onder elkaar zetten. Eerst een foto met mama:

\en dan eerst 2015
 2016
2017

Ja wat groeit ze hard!
Dit was het dan weer. Als jullie nog meer willen weten vraag maar in de comments, stuur me een mail of bericht op Facebook.

Groetjes Rick