Afstuderen...
Afstuderen deed ik voor het eerst aan de Hogeschool Rottedam. Of was het toen ik klaar was met de HAVO? Of studeerde ik ook af aan de basisschool? Ik weet het niet meer. In Japan 'studeren' kinderen voor het eerst af aan de kleuterschool. Laatst hadden we de 'Graduation Ceremony' helemaal Amerikaanse stijl.
Daarover later meer, want eerst moet ik het nog hebben over de reis naar Korea. Zelf was ik niet gegaan want ik moest werken en kon geen vrij krijgen. Eriko vertrok dus samen met haar moeder naar een klein eiland ten zuiden van Korea. De natuur zou er mooi zijn, en het eten goed, dus hiervoor werd gekozen. Het zou er heel rustig zijn geweest; heel anders dan Seoul of Pusan. Het meest memorabele was volgens Eriko een verassende ontmoeting met een bekende Nederlander die veel teweeg heeft gebracht in Korea. Guus Hiddink!
De laatste maand bij Ladybug was erg druk. We waren druk met het voorbereiden van het toneelstukje en de liedjes die we aan het eind van het jaar op zouden dragen aan alle ouders. Ons programma bestond uit het zingen van een liedje (It's a small world) een klein toneelstukje (waar alle kids een eigen rol had als bijvoorbeeld brandweerman) en een dansje (op `all you need is love` en op `no limits`). Op de desbetreffende dag was het erop of eronder, want je weet natuurlijk nooit hoe de 3 jarige kinderen zouden reageren op het grote publiek. Gelukkig deed iedereen zijn best en vonden de ouders het prachtig. Een nieuwe leraar had dit alles gefilmt, en daarmee had ik grote plannen. Helaas bakte hij er niks van en zoomde hij bij het leven, maar na flink wat geknipt te hebben kon ik een leuke DVD maken van het evenement.
Nu is het inmiddels april en ben ik klaar bij Ladybug. Het waren twee onvergetelijke jaren, en hoewel ik dit werk nog jaren zou kunnen doen is het tijd voor de volgende stap, en die is om te werken in Nederland.
Het afscheid bij Ladybug was moeilijk. Ik maakte een jaar lang een belangrijk deel uit van het leven van, en van de opvoeding van tien geweldige kinderen. Als dank voor mijn geweldige tijd bij Ladybug had ik voor elke klas een speciale versie gemaakt van de DVD. In totaal had ik zo'n 50 stuks gemaakt, en Eriko had me gelukkig goed geholpen met het inpakken en labelen want anders had ik het niet gered. Twee weekenden had ik eraan gewerkt, en het was echt een `1 keer en dan nooit meer' actie dacht ik, totdat ik alle leuke reacties van de ouders en van mijn collega's hoorde.
En dit was nog maar van 1 klas!
De daaropvolgende week mocht ik nog het voetbal aanschouwen van een van mijn studentjes. Hij is nog maar 3 jaar oud maar deed het geweldig. Helaas was hij die dag in zijn eentje met de coach. Zijn andere twee vriendjes waren er niet vanwege de sterke wind die dag. Een team van 3 wordt een beetje moeilijk dus ik hoop dat ze snel meer spelers krijgen.
De volgende keer vertel ik over mijn broers en hun vriendinnen die een week op bezoek waren in Osaka!
Groeten Rick
Daarover later meer, want eerst moet ik het nog hebben over de reis naar Korea. Zelf was ik niet gegaan want ik moest werken en kon geen vrij krijgen. Eriko vertrok dus samen met haar moeder naar een klein eiland ten zuiden van Korea. De natuur zou er mooi zijn, en het eten goed, dus hiervoor werd gekozen. Het zou er heel rustig zijn geweest; heel anders dan Seoul of Pusan. Het meest memorabele was volgens Eriko een verassende ontmoeting met een bekende Nederlander die veel teweeg heeft gebracht in Korea. Guus Hiddink!
De laatste maand bij Ladybug was erg druk. We waren druk met het voorbereiden van het toneelstukje en de liedjes die we aan het eind van het jaar op zouden dragen aan alle ouders. Ons programma bestond uit het zingen van een liedje (It's a small world) een klein toneelstukje (waar alle kids een eigen rol had als bijvoorbeeld brandweerman) en een dansje (op `all you need is love` en op `no limits`). Op de desbetreffende dag was het erop of eronder, want je weet natuurlijk nooit hoe de 3 jarige kinderen zouden reageren op het grote publiek. Gelukkig deed iedereen zijn best en vonden de ouders het prachtig. Een nieuwe leraar had dit alles gefilmt, en daarmee had ik grote plannen. Helaas bakte hij er niks van en zoomde hij bij het leven, maar na flink wat geknipt te hebben kon ik een leuke DVD maken van het evenement.
Nu is het inmiddels april en ben ik klaar bij Ladybug. Het waren twee onvergetelijke jaren, en hoewel ik dit werk nog jaren zou kunnen doen is het tijd voor de volgende stap, en die is om te werken in Nederland.
Het afscheid bij Ladybug was moeilijk. Ik maakte een jaar lang een belangrijk deel uit van het leven van, en van de opvoeding van tien geweldige kinderen. Als dank voor mijn geweldige tijd bij Ladybug had ik voor elke klas een speciale versie gemaakt van de DVD. In totaal had ik zo'n 50 stuks gemaakt, en Eriko had me gelukkig goed geholpen met het inpakken en labelen want anders had ik het niet gered. Twee weekenden had ik eraan gewerkt, en het was echt een `1 keer en dan nooit meer' actie dacht ik, totdat ik alle leuke reacties van de ouders en van mijn collega's hoorde.
En dit was nog maar van 1 klas!De daaropvolgende week mocht ik nog het voetbal aanschouwen van een van mijn studentjes. Hij is nog maar 3 jaar oud maar deed het geweldig. Helaas was hij die dag in zijn eentje met de coach. Zijn andere twee vriendjes waren er niet vanwege de sterke wind die dag. Een team van 3 wordt een beetje moeilijk dus ik hoop dat ze snel meer spelers krijgen.
De volgende keer vertel ik over mijn broers en hun vriendinnen die een week op bezoek waren in Osaka!
Groeten Rick
posted by Rick | 6:15 a.m.
2 Comments:
Begrijp ik het nou goed dat je 2 unlimited hebt gebruikt voor je toneelstuk? Cool!
Hee Rick,
die Guus Hiddink lijkt wel een cartoon. hehe
Een reactie posten
<< Home