Picknicken en schudden

Zaterdag 13 April. Het is 5:32 en Eriko en Rick liggen te slapen. Plotseling horen ze twee identieke geluiden, beide afkomstig van hun telefoon. Het is een fel geluid, klinkend als een alarm. Rick wordt wel wakker, maar immuun voor de vele geluiden overal in Japan, is hij niet gealarmeerd en denkt alleen 'het is nog te vroeg'. Eriko, die wel versuft half rechtop zit en verward haar telefoon pakt. RICK! JISHIN! (aardbeving!). 0.1 seconde later. Rick zit rechtop in bed, geschrokken van de angstaanjagende kreet van Eriko. Rick houdt Eriko vast en kijkt om zich heen of er gevaarlijke objecten zijn. Het is te laat om te vluchten. 4 seconden later. Het hele huis schudt met een kracht van 4 op de schaal van richter. Niet sterk genoeg om een huis in te laten storten, wel sterk genoeg om de aarbeving flink te voelen en je zorgen te maken. 20 seconden later. Het schudden stopt, we zetten de TV aan. Het was een beving van ongeveer 6 op schaal van richter, ten zuiden van Kobe.

Het episch centrum lag in Awaji eiland, ten westen van Osaka. Kobe ligt ten noorden van het eiland. Osaka heeft een 4-tje op de schaal van richter.

Dat alarm hoorden we allebei die dag voor het eerst. Hij gaat af op ongeveer 10/20 seconden voor een aardbeving. Het is een prachtig stuk techniek die je leven zou kunnen redden als er echt stront aan de knikker is. Maar wel een andere kleine bijkomstigheid: JE SCHRIKT JE HET APELAZERUS!!

Afijn, ik kon die dag natuurlijk niet verder slapen, dus ben maar gaan eten en me voorbereiden op de picknick die dezelfde dag zou plaatsvinden. Om 12h hadden we afgesproken.

Banpaku Park; het park waar in het jaar 1970 de world-expo (wereld tentoonstelling) werd gehouden. Wat is overgebleven is een schitterend groot uitgestrekt park, vooral bekend voor de 'Tower of the Sun'. Kijk de foto en oordeel zelf! Ik vind het in ieder geval wel apart.

De weg naar Banpaku Park alleen al is leuk omdat je er met een monorail naartoe kan gaan.

De Monorail vanuit het raam bij Banpaku Kinen Koen.

We waren met een vriend (en oud-collega) uit Engeland, zijn Japanse vrouw en zoontje van plan om te picknicken. Toevallig was het tulpen festival aan de gang.

Jaja, een mini-keukenhof in Japan. 

Wisten jullie dat dit de 3e keer is dat ik over Banpaku park schrijf? Mijn blog van maandag 16 juni 2008 met de titel Aarebeien en blommen, en ook de post van vrijdag 24 april 2009 gaan onder andere over Banpaku park. Als je met de zoekmachine zoekt naar Banpaku kan je ze allebei direct zien. Je kan natuurlijk ook op deze link klikken.

Het zijn geen Sakura, maar wel knalroze bloesembomen. 

Nog een weetje; bij het Banpaku park was er ook Expoland; een pretpark met verschillende achtbanen. Het park is in 2009 definitief gesloten nadat het herhaaldelijk in negatieve publiciteit is gekomen met slecht werkende achtbanen. Een ontspoorde achtbaan met een dodelijk slachtoffer en 19 gewonden was de voornaamste rede.

Even wat gezelligers. Ik had nog nooit uitgebreid rondgewandeld in de Japanse tuin, helemaal bovenaan het park. In 2008 had ik al bovenstaande foto gemaakt, maar dit was slechts een klein gedeelte.

Er waren stromende beekjes

Met veel mooie bomen, overal mos. 

En er was een bamboebos.

Ook was er nog een theehuis waar je speciaal voor moet reserveren.

Na de picknick, en een paar keer van de glijbaan (!) te zijn geweest was het tijd om terug te gaan. Op het station namen Eriko en ik Indiase Curry. Een Coronaatje hebben ze ook niet overal, dus daar heb ik gebruik van gemaakt.

We zitten nu in de Golden Week. De dagen vallen wat ongelukkig waardoor we een lang weekend hebben van 3 dagen en daarna nog een van 4 dagen. We hebben geen grootse plannen, maar reken er maar op dat we ons vermaken.

Trouwens: Vorige week zijn de comments, waarvan ik de instellingen heb veranderd, succesvol getest! Dus, waar wacht je op!

Groeten Rick

Oh ja, deze foto moest ik ook nog even plaatsen (van de hoji van vorige post)
Klik om te vergroten.