De O-bon week met vuurwerk, een berg en kroketten!

Hoi Allemaal!

Biertje? Een Heineken biertje? Vlak naast ons bedrijf is een bar die vooral Heineken aanbiedt! Het is nog lekker ook omdat het Heineken 0°C betreft. Je ziet het de laatste tijd steeds vaker.

En de tent daarnaast? Die koopt speciaal voor mij Belgisch bier in 'omdat ik dat zo lekker vind'. Elke week drink ik dus wel eens Belgisch (Duvel, Chimay en Hoegaarden) en Nederlands bier. 

Dus mensen thuis, geen zorgen, er wordt hier goed voor me gezorgd.

 Alleen mag de frequentie van het 'uit drinken gaan' wel wat lager (^_-)

In de O-bon week heeft bijna iedereen in Japan een paar dagen vrij. Ik moest alleen vrijdag werken, dus ik had toch mooi 4 dagen achter elkaar vrij, en de eerste dag was er gelijk het Yodogawa vuurwerkfestival. De laatste keer dat we gingen was in 2008 en had Eriko een Yukata aan (een simpele versie van een Kimono, ook veel gebruikt als badkleding) en regende het met BAKKEN! Dat was dikke ellende, maar wel een onvergetelijke herinnering. Dit keer was het mooi weer.

Eriko, haar zusje Naoko en haar vriend Masashi en ik waren daar met zijn vieren. Het festival vindt plaats tussen twee treinstations in, aan de rand van de Yodogawa rivier. Langs de rivier staan dan honderden eetstalletjes met Frankfurter worsten, Takoyaki, Yakisoba, komkommers, ijs, en ananassen; er is vanalles. Wij namen alle vier als eerste Turkse kebab, dat je de laatste jaren steeds vaker ziet. 

Het is dan op zijn Japans aardig druk.

 Wij liepen precies tot aan het midden, tussen de twee stations waar het rustiger was. Ik had wat panoramafoto's geschoten en deze onder elkaar gezet. Mooi he.

En toen begon het vuurwerk. Het duurde ongeveer een uur, en er kwam vanalles langs, waaronder allemaal figuurtjes als hartjes, gezichten, en aliens (zo zagen ze er tenminste uit). De sfeer was goed, het eten heerlijk en gevarieerd, en het vuurwerk was prachtig.

Wat zou een avond nog perfecter kunnen maken?

Ik weet het wel! Een eetstalletje met kroketten!
Die avond at ik geen kroketten, maar wel op een andere dag in de o-bon week. Gelukkig had ik, voordat ik vertrok naar Japan, een snelcursus kroketten maken gehad van John, een meester banketbakker die werkt bij Bakkerij Theo Hoek. De kroketten die we toen maakten waren heerlijk. Kijken wat ik er in Japan van zou bakken...

Deze dus! Het was weer even goed nadenken, want hoe moest het ook alweer? Gelukkig waren alle ingrediënten ook in Japan te vinden. Het resulaat? Mooi gevormde kroketten met krokante korst zonder gaten of misbaksels. Alleen de ragout had wel wat meer smaak mogen hebben. Er komt dus een volgende keer, en dan nog een keer tot ik weet hoe de perfecte kroket gemaakt kan worden.

Omdat het overdag zo'n 35 graden wordt zochten we naarstig naar verkoeling, en dan bedoel ik niet ruimtes met airconditioning...

Hierboven op berg Kongo, op 1125 meter hoogte was er een comfortabel temperatuurtje van 25 graden. Heerlijk! Om zo snel mogelijk boven te komen namen we de kabelbaan. Ja hoor, noem het maar een excuus om niet naar boven te hoeven klimmen, maar wij zaten lekker snel lekker koel!
We hadden bento's (Japanse lunchboxen) gekocht bij de convenience store en deze boven opgegeten.

Het uitzicht was mooi, het was stil en lekker koel. We waren niet de enige die graag op deze berg staan!

Want boven op die berg, daar stond een bord, met een enorme lijst, die was zeker niet kort!!

Met allemaal namen, wat hebben ze gedaan? 1000 keer die berg beklommen, die zijn vast heel voldaan!!

en van je heeeeela hela hela.......

Jajaja sorry, laat me nou proberen creatief te zijn. Maar laat ik verder uitleggen. De namen die op het bord staan zijn namen van mensen die bijvoorbeeld 100 keer de berg hebben beklommen, of 1.000 keer, 5.000 keer en zelfs een van 10.000 keer!! Dit zet je aan het denken. 10.000 keer!! Er zijn 365 dagen in een jaar; hoe krijg je het dan voor elkaar 10.000 keer de berg te beklimmen!?! met de kabelbaan? Nee dat telt natuurlijk niet.

Dat was weer een geweldige O-bon week. Maar is de ene vakantie voorbij, staat de volgende alweer voor de deur. We gaan over 3 dagen een mid-week naar Hawai voor de bruiloft van Maiko, het jongste zusje van Eriko!

Rick