Waar moet ik beginnen!?

Waar moet ik beginnen!?
Er is weer zoveel gebeurd! Maar ja, wat wil je als je 3 maanden niets online hebt gezet!
Rapapaaaaaa, rapapaaaaa, rapapaaaaa, __*_*_ Oh, stomme stomme Rick

Voor de mensen die de verwijzing niet begrijpen, dat komt natuurlijk van De film van Ome Willem. Voor Nina probeer ik allerlei kinderprogramma`s uit, en verrassend genoeg werd ze heel enthousiast van het oude programma. Ze schreeuwt nu zelfs mee met: "Zijn er hier ook meisjes in de zaal?" "Jaaaaaa!!!!"

Het gaat de goede kant op met Nina! Ze is nu 1 jaar en door het verzamelen van veel exp heeft ze veel nieuwe abilities geleerd zoals je hier beneden kunt zien.

Ik ben al level 6 van het spel: Mens op Aarde

Jullie zien het al, oppassen met die kleine rups!

Natuurlijk hebben we haar verjaardag gevierd met de familie. Daar hoorde ook een taart bij, ook weer een hele belevenis!

Wat moet ik hier nou weer mee? Nou ja, eerst mijn vinger er maar insteken.

Opa en Oma Sugino en alle vier de japanse ooms en tantes waren er. Een gezellig feest. 

Na de verjaardag kregen we bezoek uit Nederland! De pas getrouwde Tom en Sanne kwamen voor hun huwelijksreis naar Japan, en wij stonden ook op het programma! 

Ze hadden een reis van ongeveer 3 weken geboekt, en van Zuid tot Noord Japan vanalles kunnen zien. Twee dagen was ik de gids, en er stond onder andere op het programma: Osaka castle, het aquarium, de stad Osaka en een visite bij ons thuis.

Vreemd genoeg waren deze twee dagen gelijk de dagen waar het meest is gelopen van hun hele vakantie. Ach, ik zal wel gewoon veel hebben laten zien.. of... misschien had ik toch een paar keer de verkeerde afslag genomen... 

Stom genoeg is de enige foto die ik heb deze hierboven van een enorme arcadehal waar Tom een paar speelmuntjes vond. Uiteindelijk zaten we zo'n uur daarmee te spelen. We hebben vanalles gedaan, en het waren echt twee dagen om nooit te vergeten! Stuur nog wat foto's dan zet ik er nog wat bij!

En een week daarna was er weer wat te vieren want Naoko, het zusje van Eriko, trouwde met haar Masashi. 

Nu zijn alle drie de zusters getrouwd. Het was een schitterende bruiloft en voor Japanse begrippen vrij simpel zonder veel poespas; de sfeer was dan ook losjes en gezellig. Het eten was ook lekker, en Nina...

Was heel lief die dag! Het duurde in totaal zeker 5 uur lang inclusief een trip van 40 min heen en terug in de auto, maar verrassend genoeg heeft ze niet 1 keer gehuild! Normaal maakt het ze het ons regelmatig moeilijk, maar dat ze zich op zo'n dag voorbeeldig gedraagt is wel een opluchting.

Ze is gek op aandacht en dat was waarschijnlijk waarom ze het zo leuk heeft gehad. Alle vriendinnen van tante Nao kwamen om haar heen staan en pakte haar om de beurt vast. Ze voelde het vast als haar geluksdag.

En toen was daar eindelijk het moment aangebroken, want we gingen naar Nederland! Op vrijdag 9 oktober vertrokken we met de KLM naar Nederland. Voor Nina was het de eerste keer voor veel dingen: 

1 Vliegtuig

2 Nederland

3 Opa en Oma Hoek, en velen anderen voor de eerste keer ontmoeten.

4 De bakkerij

Enz, enz.

De vliegreis ging goed. Je hoort de meest uiteenlopende verhalen van ouders die hun kinderen voor het eerst mee nemen vliegen. Een daarvan is het huilen bij het opsteigen omdat babies niet kunnen anticiperen op de druk op de oren en dan heb je natuurlijk ook de herrie. 

Wij hadden ons dus voorbereid met allerlei afleiding en koekjes. We gaven haar een koekje en daarna.. leek ze het hele opsteigen niet eens door te hebben!

Goeie start!

Nina was rustig het eerste uur, en daar kwam dan de eerste maaltijd. En toen? Viel Nina in slaap! 

Ze kon liggen in een bedje voor ons en toen we klaar waren met eten werd ze wakker.

Was het dan helemaal goed gegaan? 

Neeee!!! De laatste 5 uur was ze onrustig, speelde verstoppertje met andere mensen en wilde steeds maar bewegen. Veel huilen deed ze gelukkig niet.

En op Schiphol stond het afhaal comité op ons te wachten.

Alles goed en wel, en het weerzien was geweldig maar Nina was moe dus we zijn maar snel de auto ingestapt. We waren een eind op weg totdat.. Nina opeens begon te huilen en over te geven!

WAGENZIEK!?

Gelukkig ging het beter bij aankomst, en direct al kreeg ze het voor elkaar iedereen aan het lachen te maken. Als ze iedereens aandacht heeft doet ze de leukste dingen. 

Wat zijn dat voor rare dingen op tafel, en wat hebben die mensen allemaal een gek gezicht, ik lach me rot!

Het voelde ongelofelijk goed iedereen met Nina samen te zien, maar we zijn na aankomst snel naar bed gegaan om bij te komen van de lange reis. Die nacht moest Nina weer overgeven. Ze zal wel moe zijn geweest.

Zij aan de nasi, ik gelukkig lekker een lekkker stuk brood van Opa. Tja, verschil moet er zijn...

De volgende dag ging het gelukkig al een stuk beter, en konden we op bezoek gaan bij Tom en Sanne om hun verbouwde huis te bewonderen. Nina haar eerste echte ontmoeting met een van de katten die er rondliepen was aandoenlijk, de kat vond het bovendien allemaal prima. Buiten op het erf waren nog meer dieren en bloemen dus het kon voor Nina niet meer stuk.

Hoe kom jij aan al die haren?

Bij de buren Van der Kooij waar nu een echte Solar camping staat (camping volledig voor stroom voorzien met zonnepanelen die zich automatisch bijstellen in de richting van de zon, natuurlijk van Solarfield). Omdat er ook koeien en schapen te zien zijn was het weer genieten voor Nina. Het was dan wel een bliksembezoek maar leuk om iedereen weer te zien.

Ik kan zo het einde van de wereld zien! Als ik maar niet van de rand val!

En toen... werd Eriko ziek!! En ik ook, en mijn ouders ook.. en mijn broertjes en hun vriendinnen. Wat was er toch aan de hand!?

Nina was achteraf niet wagenziek of oververmoeid maar had een virusje opgelopen tijdens de reis naar Nederland en ons thuis allemaal aangestoken! We waren echt allemaal ziek, en er stonden rijen voor de w.c. Wat een ellende! Maar het had een eigenaardig soort gezelligheid, het met zijn allen ziek zijn.

De week zat naast de ziekte gelukkig vol mooie momenten. Zo hier het dagje in Delft waar we op speelgoedjacht waren. Nina wordt tweetalig opgevoed dus moesten we wel flink inslaan met boekjes en speelgoed waarbij Nederlands wordt gesproken. Op de markt aten we poffertjes terwijl Nina lekker lag te slapen.

Zzzz, zzzz

En we zijn op bezoek geweest bij de Overgrootouders van Nina. Natuurlijk zijn we nog op de foto gegaan. Ome Fred en tante Loes waren er ook met hun hond Coco! Leuk dat Nina zoveel contact had met dieren in Nederland.

Maar we zijn toch vooral thuis geweest. Nina maakt alles voor het eerst mee, en met zo`n groot huis + bakkerij is er genoeg te ontdekken voor tenminste een week.

Zo Opa, deze hoed kleurt mooi bij je haar. 

Dus zo zorg je voor een baby.

Doe mij maar een croissantje, eierkoek en krentenbol.

Laat.. me.. los.. vervelende.. papa!

Ondertussen in de huiskamer terwijl Nina eindelijk slaapt...

Zo`n week is te kort, maar het was er een die goed in ons geheugen staat, en nu ook op dit blog.

In mijn vorige post had ik een cliffhanger over mijn baan, maar die staat nog steeds! In mijn volgende blog vast meer daarover. Natuurlijk zullen we weer vanalles meemaken met Nina. Ze loopt na 13,5 maand nog niet! Zal het binnenkort dan zover zijn?

Dus Nina, stop nou eens met de PU lezen en ga eens bewegen joh!

Zo, die nieuwe Assassins Creed wordt VET!

Groetjes!!
Rick