仁菜 Nina

Nina!

Zo heet onze lieve dochter waarvan jullie al talloze foto's van binnenin de buik hebben gezien. Nu voor de eerste keer op dit blog een foto van Nina buiten de buik.

In het ziekenhuis voor het eerst bij mij op schoot.

Lekker in bad.

Nina in haar bedje, ze past nu nog dwars.

仁菜

Nina

Geboren 17 september 2014 om 21:10

3312 gram, 50 cm

Ongeveer 1 uur na de geboorte

Ze was uitgerekend op 13 september, en is dus vier dagen later geboren. Ze was zeker voor Japanse maatstaven een flinke baby, dus Eriko had het moeilijk tijdens de bevalling. Rond 15:30 kreeg ik op werk het bericht dat Eriko op weg was naar het ziekenhuis. Ze had al 50% ontsluiting kreeg ik te horen, dus had direct mijn spullen gepakt.  

In het ziekenhuis aangekomen was Eriko nauwelijks aanspreekbaar omdat de weeën haar volle concentratie eistte. In spanning wachtten ik, Eriko haar ouders en zusje Naoko af. Het waren lange uren. 

Rond 21 uur werd ik naar de kamer geroepen waar Nina zou worden geboren. Ik zag de dokter en volgens mij 3 zusters (Ik kan het me niet goed herinneren want het ging allemaal zo snel). Na een hoop gestuntel had ik mijn doktersjas aan en liep naar de tafel waar Eriko op lag. Ik zag het hoofdje er al half uitkomen, en zodra ik naast Eriko kwam staan kwam Nina naar buiten. Ik had Eriko nog nooit zo uitgeput gezien. Al snel hoorden we Nina huilen, dat klonk als muziek in mijn oren. Door alle emotie, bloed en horror begon mijn hoofd te tollen terwijl ik me nog zo had voorgenomen dat niet te doen.

Het was een moeilijke bevalling kreeg ik achteraf te horen. Er was een soort zuignap nodig, en het geduw op de buik door twee zusters en de dokter. Eriko had een breuk in haar bekken en een en veel hechtingen. Het duurde een uur om haar op te lappen, maar toen kregen we Eriko en Nina te zien. Ik zal het nooit vergeten.

Ze trekt veel verschillende gezichten.

Ze lacht dikwijls.

En af en toe doet ze Mini-Me na: 'Im gonna get you Austin Powers'. 

Nina is inmiddels 4 weken en we hebben al vanalles meegemaakt: De eerste geluidjes die ze maakt, de rimpeltjes van haar huid die zijn vervangen door een worstige en aaibare textuur, slapeloze nachten en zelfs al poepincidenten. Ik weet nog dat het gehuil als muziek in mijn oren klonk na de bevalling, en dat is inmiddels ook niet meer zo; het is af en toe net een puzzel uit te vinden waarom ze huilt. Gelukkig is ze niet echt een huilbaby, en zijn er veel momenten waar ze in opperbeste stemming is.

In Japan is het de gewoonte dat moeder en baby ongeveer een maand bij de grootouders (=mijn schoonouders) blijven. Dit is omdat er geen kraamzorg is zoals in Nederland. Een maand is lang, maar voor ons een goede uitkomst als je bedenkt dat Eriko een wat langere revalidatieperiode nodig heeft vanwege de zware bevalling.

Begin November komen ooms Tom en Luuk op visite vanuit Nederland. Het vele geskype is natuurlijk een goedmaker, maar ik ben blij dat Nina's eerste ontmoeting met familie uit Nederland al zo snel komt.

Ik heb het nog niet over haar naam gehad! Nina is een naam die zowel in Japan en Nederland prima mogelijk is, en in beide talen is de uitspraak hetzelfde. We hebben haar zelf de kanji (Karakters) gegeven. Dat zijn 仁 (voor een goed en aardig karakter) en 菜 (blad van een boom). Het tweede karakter blad heeft geen diepe betekenis maar wordt veel in namen gebruikt en wordt vooral heel schattig gevonden.

In Nederland waren ze ook heel blij met de geboorte

Zo was er gratis mini-eierkoek met muisjes in de winkel

Beschuit met muisjes voor de visite; gekregen van de bakker uit Schipluiden

Het is een geweldige belevenis, een eigen kind. Jullie zullen er nog veel over lezen in mijn blog, afgewisseld met andere dingen die ik meemaak.

Volgende week gaan we met Nina naar een tempel waar een Boeddhistische monnik haar een voorspoedig leven zal wensen. En natuurlijk ook een verslag over het bezoek uit Nederland!

Groetjes, Rick