Osaka
Hallo allemaal, welkom terug op mijn blog! Het is een tijd geleden maar ik ben weer helemaal terug! De rede van mijn afwezigheid was natuurlijk de verhuizing naar Osaka , maar ook mijn nieuwe baan en het moeten missen van Internet. Maar nu, met mijn hikari fiber turbo connectie en wat vrije tijd, kan ik weer updaten.
Voor ongeveer anderhalve maand woon ik nu in Osaka. Het vinden van een woonplaats was best moeilijk; zeker als je Kushiro gewend bent waar alles goedkoper en ruimer is. Een makelaar liet me een paar appartementjes zien vlakbij waar ik werk. Ik vond het niet al te denderend; de kamers waren superklein en de gebouwen en omgevingen waren smerig. Toen kwam ik op het briljante idee om wat dichter bij Eriko te wonen. Er was helaas niet veel keus, maargoed, de plaatselijke makelaar wist wel een leuk plekje. Het duurde niet lang om te beslissen, want hij liet mij een mooi gebouw zien met een schoon leeg flatje, 3 minuten van Eriko vandaan… alsof het voor mij gebouwd was!
Mijn baan is wel om uit te houden, maar zo geweldig als in Kushiro is het niet. Ik geen wederom Engelse les, maar dan aan kleine groepen kinderen van 4 tot 12 jaar. Elke groep kinderen zie ik 2 keer per week, dus het is veel voorbereiden geblazen! Het valt niet mee hier, omdat ik elke dag om 9:30 vertrek en ’s avonds om 21:30 pas thuis ben. Het duurt ongeveer 1,5 uur om daar te komen. Maargoed, in een grote stad als Osaka zijn veel mogelijkheden, dus voor langer dan een jaar zal het niet zijn.
Ik heb veel meegemaakt. Zo was de kersenbloesem weer in volle bloei, en daar mag niemand in Japan wat van missen! Met Eriko was ik dus naar Osaka castle geweest en met Fred, Loes en Stephan (oom, tante, oom) was ik naar Kyomizudera gegaan. Jaja, voor 3 weken kwam het drietal even buurten in Japan. Het was jammer dat ik moest werken, maar toch hebben we 3 dikke dagen leuke dingen kunnen doen. Een bezoekje Hiroshima viel hier ook onder.
Daar gingen we dan, ’s ochtends met de Shinkansen naar Hiroshima. Deze supersnelle trein bracht ons op onze bestemming in ongeveer anderhalf uur. Op deze eerste dag stond Miyajima op het programma. Miyajima is een klein eiland met een aantal prachtige tempels en tuinen. Het is ook beroemd voor de wilde herten. De herten hebben een flinke reputatie; ze schijnen nogal agressief te zijn, maar daar hebben we niks van gemerkt. We hadden de hele dag eindeloos rondgedwaald op dat eiland dus iedereen was vermoeid maar voldaan.
De tweede dag gingen we naar het atoombommuseum. Het was een emotioneel beladen bezoek, want wat daar is gebeurd is natuurlijk verschrikkelijk. Eigenlijk zou iedereen het moeten bezoeken, dan blijft iedereen wel met zijn tengels van die rommel af! Daarna ging ik alleen terug naar Osaka en mijn familie ging alleen verder op avontuur in Japan (ik moest werken). Wat dat betreft waren ze een voorbeeld voor integratie want na een paar dagen konden ze al de weg vinden in Japan!
Vandaag heb ik samen met de familie Sugino het stuk land waar ze groenten verbouwen omgeploegd. Het was wel gezellig maar we hebben daarnaast ook keihard gewerkt; ik kan geen stap meer verzetten. De volgende keer meer over mijn leven in Osaka, maar nu kan ik maar beter gaan slapen want ik begin hallucinaties te zien van een pratend kussen!
Rick
Voor ongeveer anderhalve maand woon ik nu in Osaka. Het vinden van een woonplaats was best moeilijk; zeker als je Kushiro gewend bent waar alles goedkoper en ruimer is. Een makelaar liet me een paar appartementjes zien vlakbij waar ik werk. Ik vond het niet al te denderend; de kamers waren superklein en de gebouwen en omgevingen waren smerig. Toen kwam ik op het briljante idee om wat dichter bij Eriko te wonen. Er was helaas niet veel keus, maargoed, de plaatselijke makelaar wist wel een leuk plekje. Het duurde niet lang om te beslissen, want hij liet mij een mooi gebouw zien met een schoon leeg flatje, 3 minuten van Eriko vandaan… alsof het voor mij gebouwd was!
Mijn baan is wel om uit te houden, maar zo geweldig als in Kushiro is het niet. Ik geen wederom Engelse les, maar dan aan kleine groepen kinderen van 4 tot 12 jaar. Elke groep kinderen zie ik 2 keer per week, dus het is veel voorbereiden geblazen! Het valt niet mee hier, omdat ik elke dag om 9:30 vertrek en ’s avonds om 21:30 pas thuis ben. Het duurt ongeveer 1,5 uur om daar te komen. Maargoed, in een grote stad als Osaka zijn veel mogelijkheden, dus voor langer dan een jaar zal het niet zijn.
Ik heb veel meegemaakt. Zo was de kersenbloesem weer in volle bloei, en daar mag niemand in Japan wat van missen! Met Eriko was ik dus naar Osaka castle geweest en met Fred, Loes en Stephan (oom, tante, oom) was ik naar Kyomizudera gegaan. Jaja, voor 3 weken kwam het drietal even buurten in Japan. Het was jammer dat ik moest werken, maar toch hebben we 3 dikke dagen leuke dingen kunnen doen. Een bezoekje Hiroshima viel hier ook onder.
Daar gingen we dan, ’s ochtends met de Shinkansen naar Hiroshima. Deze supersnelle trein bracht ons op onze bestemming in ongeveer anderhalf uur. Op deze eerste dag stond Miyajima op het programma. Miyajima is een klein eiland met een aantal prachtige tempels en tuinen. Het is ook beroemd voor de wilde herten. De herten hebben een flinke reputatie; ze schijnen nogal agressief te zijn, maar daar hebben we niks van gemerkt. We hadden de hele dag eindeloos rondgedwaald op dat eiland dus iedereen was vermoeid maar voldaan.
De tweede dag gingen we naar het atoombommuseum. Het was een emotioneel beladen bezoek, want wat daar is gebeurd is natuurlijk verschrikkelijk. Eigenlijk zou iedereen het moeten bezoeken, dan blijft iedereen wel met zijn tengels van die rommel af! Daarna ging ik alleen terug naar Osaka en mijn familie ging alleen verder op avontuur in Japan (ik moest werken). Wat dat betreft waren ze een voorbeeld voor integratie want na een paar dagen konden ze al de weg vinden in Japan!
Vandaag heb ik samen met de familie Sugino het stuk land waar ze groenten verbouwen omgeploegd. Het was wel gezellig maar we hebben daarnaast ook keihard gewerkt; ik kan geen stap meer verzetten. De volgende keer meer over mijn leven in Osaka, maar nu kan ik maar beter gaan slapen want ik begin hallucinaties te zien van een pratend kussen!
Rick
posted by Rick | 8:15 a.m.
3 Comments:
Hé cool, weer eens een update! Het loont dus toch om je weblog regelatig te bezoeken ;-)
Het moet wel een flinke omschakeling zijn om van het 'platteland' naar de grote stad te verhuizen. Merk je nou nog dat de mensen in Osaka anders zijn dan in Kushiro of valt dat wel mee?
Mooi in ieder geval dat je eindelijk in dat deel van Japan woont waar je wilde wezen!
Ik was je site even zoek, heb een nieuwe PC gekocht en daar was stond je niet tussen de favorieten. Nu wel hoor :P!
De eerste hit op google was al raak.
Trouwens een prachtige foto van Eriko in het wit met op de achtergrond die kersenbloesem.
Erg tof dat je nu dus vlak bij Eriko woont, wat vindt zij eigenlijk van je huis(je)...?
Ik heb eigenlijk nog veel meer te vertellen, dat kan ik beter in een e-mail doen. Alleen hoorde ik van Toon dat je internet vaag doet, joe!
Laters!!
Hej Rick,
Wat leuk om weer een verhaal te kunnen lezen uit Japan:) En super gaaf dat je nu eindelijk woont waar je wilde gaan wonen dicht bij Eriko :)
Trouwens de terpo esta's vroegen nog een keer naar je. Waar je nou ook alweer was want ze vonden het toch wel leuk met je, dacht is misschien wel even leuk om te horen;)
Veel plezier nog!!!
Kus!
Een reactie posten
<< Home