2018 (3 jaar)
2019 (4 jaar)
2020 (5 jaar)
Leuk he!!
Nu we Luka ook hebben, is er dan geen speciale dag voor jongens? Jawel hoor! Op 5 mei is er 'Kodomo no hi' oftewel kinderdag. Het wordt kinderdag genoemd maar het is een dag voor jongens.
Tja, ik heb het zelf niet bedacht.
Waar ze op prinsessen dag poppen stallen, is het voor jongens de 'kabuto' oftewel helm. Stoer toch! Het is gewoon een kwestie van neerzetten dus geen gedoe met opzetten. Ook mogen ze karper vlaggen uithangen, de 'koinobori'.
2019 (0 jaar)
2020 (1 jaar)
En met zijn tweeën.
Hoe gaat het verder met de kids? Goed hoor!
Nina gaat alweer naar de derde klas van de kleuterschool, tenminste, als het Corona virus dat tenminste toelaat (weet je nog, het school seizoen in Japan begint in April!). Ze doet een keer in de week karate en binnenkort mag ze naar zwemles. Ze is nog steeds gek op dieren, en de laatste tijd ook op gamen (oude Nintendo spelletjes) en door wie zou dat nou komen...
Oh en ze heeft net leren fietsen!
Het oefenen was wel heel frustrerend voor haar, maar gelukkig kreeg ze het snel onder de knie. Het mag een wonder heten want normaal is ze altijd heel voorzichtig met lichamelijke oefeningen.
Dat is bij Luka wel anders...
Luka is een enorm behendig ventje, maar hoewel hij goed kan klimmen, springen en zelfs voetballen, kijkt hij absoluut niet uit en valt vaak. We hebben wel ontzettend veel lol met hem, hij is altijd heel vrolijk.
Hier zijn een paar highlights van afgelopen jaar:
Vlak naast ‘de smerigste rivier van Japan’ zijn grote
ruimtes waar je lekker kunt vliegeren;
behalve schommelen een van Nina’s favoriete buiten activiteiten.
(Mei 2019)
In Oizumi Ryokuchi Park
(Mei 2019)
Na een bezoek van vrienden in Higashi Osaka terug klimmen naar het station.
Onderweg nog wat pissebedden gevonden.
(Juni 2019)
In de tatami-matten kamer van het oude huis.
OUDE HUIS ZEG JE? Ja!! Lees snel verder!
(Juli 2019)
Nina is inmiddels gek op haar broertje;
dat was in het begin weleens anders.
(Juli 2019)
Lekker klooien in Utsubo Park met de Nederlandse Vereniging.
(Juli 2019)
Een bezoekje aan het Science Museum terwijl het buiten te heet was;
lekker experimenteren met spiegels.
(Augustus 2019)
Luka 1 jaar
Hij kon toen net lopen.
(8 augustus 2019)
En ook in 2019 werd er gereisd; een zakenreis in Europa
met tussenstop thuis.
(September 2019)
Af en toe veranderd Nina in een eekhoorn, konijn, hond of kat.
Vaak krijgen wij dan ook allemaal oren en staart.
(Oktober 2019)
Nina kan echt alles wat in haar opkomt tekenen;
een octopus, inktvis, schildpad, zeehond, kwal, haai, etc.
(November 2019)
Luka is gek op zijn autootjes.
(November 2019)
Nina in haar mooiste outfit.
(November 2019)
Luka is een echte brokkenpiloot en valt nogal veel, zo was hij in november flink op zijn neus gevallen. En op de community bijeenkomst vond hij dat zware brandweeruniform maar niks.
(November 2019)
Luka klaar voor de Sint bijeenkomst.
(December 2019)
Bij het Shimajiro (de knuffel; een tv-karakter) concert.
(December 2019)
2020 werd afgetrapt met een bezoek aan Amerika, en ook New York,
mijn allereerste bezoek. Het was een flitsbezoek maar ik kon wel het World One Trade Center bezoeken net voor zonsopgang.
(Januari 2020)
Wat had ik een geluk met die knalblauwe lucht.
Jongens, als je nog eens in NY komt is een bezoekje aan One World TC zeker aan te raden.
(Januari 2020)
Naarmate Luka ouder wordt zien we ze steeds vaker samen spelen,
of zoals hier lekker samen tv kijken.
(Februari 2020)
Nina tekent met grote snelheid de mooste tekeningen uit de losse pols.
Alles wat in haar opkomt kan ze tekenen.
(Februari 2020)
Met neefje Iori aan de Super Nintendo (Kirby)
(Februari 2020)
Aan het begin van de Corona crisis was iedereen nog aan het hamsteren,
zorgend voor bizarre taferelen; uur lang wachten tot je beurt voor de kassa.
(Maart 2020)
Hij heeft inmiddels flink wat haar.
(Maart 2020)
De familie van Eriko heeft hier en daar wat grond, omdat ze hier al generaties lang wonen. Grond is enorm duur in dit deel van Japan en als je een huis laat bouwen maakt dit bijna de helft van alle kosten uit.
Geluk voor ons! Wij mochten dus in de riante voortuin van de ouders een bescheiden huisje laten bouwen.
Het plan kwam plotseling toen we er via de makelaar te weten kregen dat een contract gesloten voor maart 2019 in aanmerking kwam voor het lagere belastingtarief van 8% in plaats van de 10% die in zou gaan in oktober.
En dat kwam zo plotseling ter tafel! Binnen een maandje was de voorlopige koop gesloten.
En toen moest het nog gebouwd worden, en wat komt daar veel bij kijken!
In Japan als je een huis laat bouwen is het de gewoonte dat alles voor je wordt gedaan; keuken, badkamer, behang en vloer worden geregeld. Uiteraard mag je deze wel zelf kiezen, en de keuze is gelukkig groot.
Nou ja gelukkig... We hadden vanaf april zo’n 10 bijeenkomsten gehad met de makelaar om alles bij elkaar te kiezen; raam grootte, behang, stopcontact locaties, de plint kleuren en typen, deurknoppen, keuken laden, en zelfs lampen. We hebben daarnaast avonden door dikke catalogi zitten zwoegen.
Maar erg?
Integendeel!
Van de vele makelaars hadden wij Sekisui Heim gekozen, een van de betere, met de beste aardbevingsbestendigheid.
Eerst moesten alle bomen en struiken eruit en het muurtje plat.
Iedere makelaar heeft zijn specialiteit. Sekisui Heim gebruikt stalen constructies en bouwt complete kamers in een fabriek (aan de lopende band) met als voordeel kwaliteit en consistentie.
En dan...
In Japan is het gebruikelijk om de ‘verse’ grond een soort van te zegenen.
Een soort van?
Tja, het wordt niet door een priester ‘gezegend’ maar door een Kannushi-Sama, de priester van de lokale Shinto schrijn, en in het Shintoïsme is het wat anders dan zegenen.
Voor mij is het bijna hetzelfde maar afijn, hij doet dus zijn ding in dat tentje hier beneden.
Jongens, wat zijn wij me daar een partij gezegend.
De grond wordt spiritueel voorbereid voor het huis.
Hierna kon de bouw pas echt beginnen.
En dat begint in Japan niet met heien, maar gelijk met de fundering (heien is niet nodig hier waar de grond hard is)
En daar kwam de eerste kamer aangereden.
Met een kraan werd hij netjes neergezet.
Het is net een blokkendoos voor gevorderden.
Pas op voor je vingers!!
De helft staat al. De kraan is een wat kleiner type omdat we onder hoogspanningskabels wonen.
(zoek maar niet op Google wat voor effect dat op je gezondheid kan hebben;
helaas kunnen we hier niks aan doen)
En daar is de voordeur.
Er waren heel wat mensen opgetrommeld.
En daar staat het huis.
En hoe lang duurde dit nou?
EHMM een half dagje ongeveer...
Hier is dan ook het muurtje, de deur en het garagerolluik.
Mooi bij elkaar gekozen toch!?
We wonen nu 3 maanden in dit huis, en het bevalt prima!
We zijn ontzettend blij met de elektrische storm luiken, de mooie deuren, keuken, zonnepanelen, thuis accu, dubbel glas (lang niet altijd vanzelfsprekend in Japan) etc. etc.
Van het bad dat automatisch vol loopt (overigens wel vanzelfsprekend in Japan)
maken we elke dag dankbaar gebruik van.
Zo, jullie zijn weer helemaal op de hoogte. Tenminste, ik had het uitgebreider over het Corona virus kunnen hebben, maar ik ben er net als jullie erg moe van dus ik hou het lekker positief. We zijn gelukkig gezond, en de timing van het verhuizen kon niet beter; het was ellende geweest als de bouw en verhuizing samenvielen met de crisis.
Laat af en toe iets van je weten, en als je je afvraagt hoe het met ons gaat, kijk dan nog eens op mijn blog, als je geluk hebt is er weer een update.
Nou tot volgende week maand jaar dan maar weer ;-)
Groetjes!
Rick
En hier is de uitsmijter van vandaag.
Zelfs Osaka Metro moet haar Engels nog wat bijspijkeren...
| 
5 Comments:
Leuk rick!! Leuk die fotos per jaar van nina en luka. Wat gaat de tijd toch hard.
Hoi Rick
Leuk zeg dat we zo kunnen meekijken wat zijn Nina en Luka groot geworden ik zie gelijkenis tussen Lotte en luka leuk om te zien die zelfde lach .Groetjes wil
Gaaf om te zien hoe een huis bouwen in Japan gaat. Binnen een dag klaar, dat is geniaal!
Hoi Rick, heb je vandaag nog gesproken bij opa en oma thuis, leuk om je weer even te horen en wat een leuke kids hebben jullie. Vandaag ook nog even bij Ka en Theet langs geweest, zijn heel trots op jullie.Super om te zien hoe snel een huis gebouwd kan worden, bij ons duurt het iets langer. Ik heb opa en oma beloofd jouw blogs uit te printen, ze willen ze graag bewaren, hebben al een stapel liggen. Dus ik zou zeggen, lekker regelmatig schrijven, is echt leuk om te lezen/volgen. Groetjes tante San
@Unknown
Dankjewel!
@Wil
Leuk he dat ze ongeveer even oud zijn! Ik kan niet wachten tot ze elkaar kunnen ontmoeten.
@Anthonie
Ja het is ongelofelijk, maar ook erg slim. Op een droge dag wordt materiaal niet nat, en voor gefabriceerde kamers die aan de lopende band worden gemaakt zijn goedkoper om te maken zodat er meer aandacht kan worden besteed aan goed materiaal, en het is consistent in kwaliteit. Het was ook leuk om te zien.
@Sandra
Ja ik hoorde het van mijn ouders, leuk om je weer even gesproken te hebben. Dat wetende is mijn motivatie om door te gaan, al moet ik echt wat vaker schrijven.. Groetjes!
Een reactie posten
<< Home