Doe mij Hokkaido maar!

De zomer is nu echt in zijn volle glorie losgebarsten. Een week geleden was het regenseizoen officieel voorbij en dat betekent dat de echte hitte van start kon gaan. Ik zal even beschrijven hoe voor mij de dag verloopt:

- `s Nachts/`s morgens heb ik al last van de hitte. Ik heb een airconditioner, maar als je die de hele nacht aan laat staan kost het veel electriciteit (geloof me) en het is slecht tegen de opwarming van de aarde. Ik word dus vaak wakker waarna ik de ventilator op een uurtje zet (indien langer word je weer wakker maar dan van een droge strot en ogen).

- De eerste ellende is voorbij als je opstaat. Ik zet de airconditioner aan om even af te koelen en begin aan mijn ontbijt.

- Dan is het zover, namelijk de tijd om naar het werk, oftewel naar buiten te gaan. In de ochtend valt het nog mee; het is dan zo`n 30 graden.

-Bezweet kom ik dan aan op het station. Hier is het lekker koel, maar de druppels die naar beneden kruipen over je rug zijn geen lekker gevoel. Als je dan de trein instapt die ingesteld is op de -mannen in pak- mode is het veel te koud in je t-shirt en korte broek. Toch kan je lekker opdrogen en gelukkig is mijn treinritje niet zo lang.

- Eenmaal uitgestapt snel naar de convenience store om een lunch en een koele sportdrink te kopen. Jaja, een sportdrink om de nodige lichaamszouten aan te vullen. Dit drankje heet, toepasselijk maar onsmakelijk, Pocari Sweat.

- Op het werk kan je gelukkig zelf de airconditioner bedienen dus het is uit te houden. Gelukkig maar, want je bent de hele dag druk bezig met de kids. We kunnen de laatste tijd niet naar het park, want met 35 graden doet het zonlicht meer kwaad dan goed. In plaats daarvan hebben we op het dak van het gebouw een opblaasbad waar de kinderen toch nog koel kunnen blijven.



- Na het werk is het nog steeds bloedheet maar het ergste is voorbij. In het weekend is het eigenlijk niet te doen om ergens naartoe te gaan behalve plaatsen met airconditioning.

De zomer is pas net begonnen maar ik ben er nu al klaar mee. Daarbij komt nog dat er enorme krekels (cicada -> wikipedia) vanuit de grond naar boven komen om eens even flinke pokkeherrie te maken. Vooral in de ochtend is het geluid oorverdovend. Op Wikipedia staat `Cicadas live in temperate to tropical climates where they are among the most widely recognized of all insects, mainly due to their large size and remarkable acoustic talents.` Ik weet niet welke idioot dat heeft geschreven, maar hij heeft zeker nog nooit in Osaka gewoond! Acoustic talents, phuh.



Jullie begrijpen wel dat mij het klimaatje Hokkaido een stuk beter beviel!


Voor zover de zomer blues, nu weer verder met wat ik heb gedaan de afgelopen maand. Ik ben met een ex-collega naar het Japanse voetbal gaan kijken, en wel Osaka tegen Sapporo. Het was een interessante wedstrijd waarbij Osaka met 4-2 won. Wat me opviel was dat er slechts 1 overtreding was, gemaakt door een Braziliaan, die een gele kaart ten gevolge had. Verder had de scheids niet hoeven fluiten voor een enkele overtreding. Het overgrote deel van de spelers waren Japanners. Misschien komen ze nog eens ver met het nationale team als ze wat ruiger spelen.

Afgelopen week heb ik Cedric nog ontmoet die met zijn moeder voor een week Sumo worstelen kwam kijken in Nagoya. Cedric was degene met wie ik probeerde naar Tokyo te fietsen 4 jaar geleden. Dit was een enorme mislukking, en misschien kunnen sommigen zich deze foto`s nog herinneren.




Het was leuk om de altijd geweldige verhalen te horen. Niet alleen van Cedric, maar ook van zijn moeder. We hadden gedineerd onder het station van Kyoto, waar ze voor 3 dagen kwamen nadat ze in Nagoya waren geweest.

Dat was het weer. De volgende keer zal ik vertellen hoe mijn o-bon vakantie was verlopen. Ja, ik heb namelijk een week vakantie begin augustus. Echt wilde plannen zijn er niet, maar ach, ik zal vast wel weer het een en ander meemaken.

Groetjes uit Osaka!

Rick